Bez skazy

Jonathan Franzen pisze o najmroczniejszych i najgłębiej skrywanych uczuciach, skłaniając do refleksji nad problemami naszych czasów. Purity „Pip" jest młodą kobietą, która pragnie poznać swojego ojca. Dziewczyna właśnie skończyła studia i chciałaby spłacić kredyt studencki. Liczy na to, że gdyby odnalazła swojego ojca, mógłby jej w tym pomóc, jednak nieco oderwana od rzeczywistości matka nie chce zdradzić córce jakichkolwiek szczegółów na jego temat. Wkrótce Pip otrzymuje propozycję odbycia stażu w Ameryce Południowej. Zaczyna pracę dla podejrzanego portalu ujawniającego oszustwa i wykroczenia popełniane przez światowe rządy i korporacje. Wdaje się w romans z jego właścicielem, wikłając tym samym w sieć intryg i tajemnic... „Bez skazy to przykład literatury zaangażowanej. Daje nam to, czego oczekujemy od fikcji, zmusza do poruszania się po różnych warstwach, by zobaczyć, jak miłość prowadzi do samotności, jak zdradza nas to, w co wierzymy. To fascynujące spotkanie z demonami, które nie są tylko demonami Franzena, ale każdego z nas." Los Angeles Times Chociaż jego apetyt na dziewczyny wydawał się nienasycony, chlubił się tym, że nigdy świadomie nie poszedł do łóżka z nieletnią lub kobietą wykorzystaną seksualnie. Umiał odróżnić te ostatnie po fekalnych lub septycznych obrazach, jakich używały do opisania własnego życia, a czasem nawet po charakterystycznym sposobie, w jaki chichotały. Po latach doświadczeń wyrobił sobie instynkt gwarantujący sukces w tej dziedzinie. Kiedy w gabinecie pojawiała się molestowana dziewczyna, nie odchodził, ale uciekał; lękał się, że zostanie skojarzony z drapieżcą, bo sposób postępowania drapieżników – obmacywanie w tłumie, czajenie się w okolicy placów zabaw, narzucanie się siłą siostrzenicom, wabienie ofiar słodyczami lub świecidełkami – budził w nim morderczą wściekłość. Wybierał dziewczyny, które były mniej lub bardzie świadome i same go chciały.