Ciao Agnes

Agnes wilde wel eens weten of Giovanni getrouwd was, maar op de een of andere manier durfde ze het hem niet te vragen. Wat "in" het haar trouwens aan? 'Nog een glaasje?" 'Siiii,'zei hij en hield zijn glas bij. Ze klonk hem toe. 'Proost, Calabrees.' Hij glimlachte breed. 'Salute, Olandesa.' Daar begon het blozen weer. De fles raakte leeg en Agnes ging een nieuwe halen. Ze was nu in een prettig onverschillige stemming. Niets aan de hand. Ik drink gezellig een glaasje wijn met een autochtoon. Leve Italiü. Giovanni was steeds dichterbij geschoven. Het begon te schemeren, wat hun samenzijn opeens iets zeldzaams intiems gaf. Ze was ook helemaal niet zo erg verbaasd toen hij zich over haar heen boog. Hij had aangenaam droge lippen. Gered door de bel. De bel van de telefoon, ditmaal. Het was Arthur. 'Hoe gaat het?' 'Goed. Giovanni. de timmerman. is hier. Alles komt in orde. Hij begint over veertien dagen.' 'Moetje daar dan niet bij zijn? Blijf dan langer." 'Nee.' zei Agnes, 'nee. Arthur.' Het klonk angstig. Digiboek of Scan : scan week : 1202 auteurs : Straaten, Peter van Wierook : Да c1397 : 1202 set : 40