Het onhandige kind

In "Het onhandige kind' van Alexandre Seurat wordt een achtjarig meisje vermist. Bij het horen van het amber alert weet haar vroegere lerares meteen dat ze dood is. Ze herinnert zich Diana nog goed, het meisje dat stelselmatig door haar ouders werd mishandeld. Steeds werden de verdenkingen gesust door de uiterst geloofwaardige ouders met logisch klinkende verhalen, en door de ingestudeerde verklaringen van het kind zelf. Iedereen die het meisje heeft gekend doet verslag. Zelf heeft ze slechts een stem in het politierapport.**Recensie(s)**Een meisje van acht wordt vermist. Als proloog de stem van de onderwijzeres: zij beseft meteen dat Diana dood is, ziet weer de blauwe plekken, de bulten, haar onbereikbaarheid, wist dat ze in gevaar was, dat het nu te laat is. Het raamwerk is nu getekend. Hierna volgen andere stemmen die vanuit hun perspectief Diana invullen en hun machteloosheid en wanhoop aangeven: de grootmoeder, de tante, de neefjes, het broertje, drie schoolhoofden, de schoolarts, de onderwijzer, bureau jeugdzorg, bureau van de officier van justitie, de politiearts, agenten, de maatschappelijk werkster, een buurman en af en toe de stem van Diana zelf ('Nee, nee.'). Zij allen weten wat er gaande is, weten dat ze tekortschieten, aarzelen: 'voorzichtig, Diana is wat onhandig, voorkomen dat gezinsverbanden worden verbroken'. Seurat (1980; letterkundedocent Universiteit van Angers) weet in zijn debuutroman de dilemma's van al deze nabije buitenstaanders invoelbaar weer te geven en tekent aldus indirect en sober het verloop van haar lijdensweg. Een exemplarische expositie van het thema kindermishandeling.Menno Gnodde (source: Bol.com) In "Het onhandige kind’ van Alexandre Seurat wordt een achtjarig meisje vermist. Bij het horen van het amber alert weet haar vroegere lerares meteen dat ze dood is. Ze herinnert zich Diana nog goed, het meisje dat stelselmatig door haar ouders werd mishandeld. Steeds werden de verdenkingen gesust door de uiterst geloofwaardige ouders met logisch klinkende verhalen, en door de ingestudeerde verklaringen van het kind zelf. Iedereen die het meisje heeft gekend doet verslag. Zelf heeft ze slechts een stem in het politierapport. **Recensie(s)** Een meisje van acht wordt vermist. Als proloog de stem van de onderwijzeres: zij beseft meteen dat Diana dood is, ziet weer de blauwe plekken, de bulten, haar onbereikbaarheid, wist dat ze in gevaar was, dat het nu te laat is. Het raamwerk is nu getekend. Hierna volgen andere stemmen die vanuit hun perspectief Diana invullen en hun machteloosheid en wanhoop aangeven: de grootmoeder, de tante, de neefjes, het broertje, drie schoolhoofden, de schoolarts, de onderwijzer, bureau jeugdzorg, bureau van de officier van justitie, de politiearts, agenten, de maatschappelijk werkster, een buurman en af en toe de stem van Diana zelf (’Nee, nee.’). Zij allen weten wat er gaande is, weten dat ze tekortschieten, aarzelen: ’voorzichtig, Diana is wat onhandig, voorkomen dat gezinsverbanden worden verbroken’. Seurat (1980; letterkundedocent Universiteit van Angers) weet in zijn debuutroman de dilemma’s van al deze nabije buitenstaanders invoelbaar weer te geven en tekent aldus indirect en sober het verloop van haar lijdensweg. Een exemplarische expositie van het thema kindermishandeling.Menno Gnodde Soms luister ik naar muziek uit onze kindertijd, en ik zou willen dat de muziek haar weer in mijn herinnering kan terugroepen, maar de muziek roept niets op, want we waren niet samen, we hebben niet dezelfde jeugd gehad. - het broertje. Een achtjarig meisje wordt vermist. Bij het horen van het amber alert weet haar vroegere lerares meteen dat ze dood is. Ze herinnert zich Diana nog goed, het meisje dat stelselmatig door haar ouders werd mishandeld. Steeds werden de verdenkingen gesust door de uiterst geloofwaardige ouders met logisch klinkende verhalen, en door de ingestudeerde verklaringen van het kind zelf. Iedereen die het meisje heeft gekend doet verslag. Zelf heeft ze slechts een stem in het politierapport. In 'Het onhandige kind' van Alexandre Seurat wordt een achtjarig meisje vermist. Bij het horen van het amber alert weet haar vroegere lerares meteen dat ze dood is. Ze herinnert zich Diana nog goed, het meisje dat stelselmatig door haar ouders werd mishandeld. Steeds werden de verdenkingen gesust door de uiterst geloofwaardige ouders met logisch klinkende verhalen, en door de ingestudeerde verklaringen van het kind zelf. Iedereen die het meisje heeft gekend doet verslag. Zelf heeft ze slechts een stem in het politierapport. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie