Valentijn

Valentijn is geen diep, geen hoog, geen zwaar boek. Het is een licht boek. Een spel met de personen, de taal, het verhaal zélf. Het verhaal van een niet zeer serieuze jongeman, die te maken krijgt met de hoorspelafdeling van de radio en met een groepje progressieve literatoren, dit alles echter minder belangwekkend vindt dan het lichtere spel van een – toch wel serieuze – liefde. Maar wat er in het boek gebeurt, had evengoed anders kunnen gebeuren. Het noodlot is hier niet onafwendbaar: de sport is hier zelfs niet dodelijk. Want het boek ‘wil’ niets behalve de lezer amuseren.