Yağmur Kesiği

Lefteri üç gün toprak altında kalmıştı...Sırtında kırbaç izleri. Sırtı paramparça. Karnını deşip kemiğe saplanmış lakerda bıçağı.Köpekler burunlarını toprağa vermiş, en pes seslerden ağlıyor. Denizkızları bir bir gırtlaklarını kesip kayalara vuruyor diri bedenlerini."Ave Maria" söylüyor koro."Allahümme salli âlâ seyyidina Muhammed," diye bağırıyor kurbanlık koyunlar.Karlar örtüyor eflatun şallarını köyün üstüne.Lefteri'yi çarmıha gerdiler.Ve o hiçbir şey demedi.Rakılar, esrarlar ağladı."Ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasa," dedi kedi imam.Helal ettiler haklarını.Lefteri gömüldü.Sevgilisi Melina Ratsis'in yanına.Sarıldılar.Bıçağı söktü aldı karnından Melina. Bir bir yaralarını sevdi okşadı. Gözlerini öptü. Saçlarını koparıp bedenine sürdü. Mezarın diplerine çekti Lefteri'yi. Çekildikçe su geldi çekildikçe deniz, indikçe tuz geldi burnuna. Balıklar öptü gözlerini. "Derin nefes al sevgilim," dedi Melina. Son nefesini aldı Lefteri.Daldılar derinlere derinlere. Denizkızı Melina sevdasına kavuştu. Denizin bittiği yerlere gittiler, Karya mezarlarına, yüksek manastırlara...Onlar çağırmadı bu olup biteni. Bu felaket klavyeleri. Bu yarılmış kar tepelerinden fırlamış ten kokusu.Oluk oluk.Onlar bağırmadı. Umut Sarıkaya, çizerliğiyle olduğu kadar yazarlığıyla da anlatıyor kendini. Öykü ya da anı, ne derseniz deyin, bu kitaptaki metinler genç ve sıcak. “Benim de Söyleyeceklerim Var!” yazarın dergideki ve evdeki hayatından ya da çizer arkadaşları Ersin Karabulut, Metin Üstündağ, Bahadır Baruter arasında geçen olaylardan kesitler sunuyor okuyucuya. Sıradan ve bir o kadar da komik olan hikâyeler bunlar. Hayatın alışılagelmiş ayrıntıları, günlük diyalogları Sarıkaya’nın kaleminde başka bir anlam ve şekil kazanıyor. Espriler birbirini kovalıyor, kahkahalar yüksek sesle atılıyor. İçten ve doğal bir dil kitabın tamamına hâkim oluyor. “Benim de Söyleyeceklerim Var!” günümüz yaşantısının bir uzantısı sanki. Monotonluktan uzak bir uzantı... Eğlenceli, neşeli ve farklı... Gelin onların hayatına katılalım, renklerin tadını çıkaralım!.. Bedros, ana kz babaa brakp gne batn yakalad hayalinde kpraltnda. Minarelerin kubbelerin ard, mor krmz bulutlara boyanmt. Bir yakal kondu masasna. Bedros barda yarlayacak ekilde dkt grtlana biray. Byklarn yalayp aprdand. Sonra bir daha hi konumayacakm gibi kaskat kuruldu sandalyesine. Grntye Sulann kz girdi. kisinin de yzn gremiyoruz. Ense tyleri rperdi Bedrosun bir kadn soluu hissetti. Mazi usullacak sylendi Bedrosun salarna ksk ilal bir sesle, Ben seni ok hayal ettim biliyor musun? kisi de yle olduklar gibi kaldlar. Gne gmld baka yarmkrelere. Hayali bitti Bedrosun...