دانلود کتاب Communication and Conflict

ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)

ارتباط و تعارض

زمانی که همسایگان با هم اختلاف می‌کنند، عاشقان با هم اختلاف می‌کنند یا میان ملت‌ها جنگ می‌کنند، راه حل قابل پیش‌بینی که توسط صدای عقل تجویز می‌شود، ارتباط است. دیدگاه غالب این است که در مواجهه با تعارض، برقراری ارتباط همیشه کار درستی است: شورای امنیت سازمان ملل متحد کشورهای متخاصم را به “مذاکره” تشویق می کند، و مشاوران ازدواج به زوج های نزاع کننده توصیه می کنند “احساسات خود را بیان کنند”. امری عادی است که توصیه بر خلاف آن غیرعادی به نظر می رسد. تصور اینکه دبیرکل از کشورهای متخاصم بخواهد از گفتگو خودداری کنند دشوار است. نقش مثبت ارتباطات در بهبود تعارض چنان آشکار به نظر می رسد که به ندرت پیش فرض مورد بررسی جدی قرار می گیرد. چرا ارتباط باید اینقدر مفید باشد؟ در چه شرایطی ارتباطات باعث کاهش تعارض خواهد شد؟ تلاش برای پاسخ به چنین سؤالاتی بار اصلی این فصل خواهد بود.

Communication and Conflict

When neighbors feud, lovers quarrel or nations war, the predictable remedy prescribed by the voices of reason is communication. The prevailing view is that, faced with conflict, communicating is always the right thing to do: The U.N. Security Council encourages hostile countries to ”hold talks,” and marriage counselors advise quarreling couples to ”express their feelings.” So commonplace is the prescription, that advice to the contrary seems anomalous; it’s difficult to imagine the Secretary General imploring hostile nations to refrain from dialogue. The positive role of communication in the amelioration of conflict seems so obvious that the premise is seldom given serious examination. Why shouldcommunicating be so helpful? Under what conditions will communication reduce conflict?An attempt to answer such questions will be the main burden of this chapter.