دانلود کتاب Coronal Mass Ejections

ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)

خروج جرم تاج

به خوبی شناخته شده است که خورشید به عنوان ستاره مرکزی منظومه شمسی ما به طور گرانشی مدار سیارات و اجرام کوچک را کنترل می کند. حوزه میدان های پلاسما و ذرات باردار بسیار کمتر شناخته شده است، اما در آن خورشید با شعاع کمتر از 0.7 میلیون کیلومتر، هلیوسفر را تا حدود 15 میلیارد کیلومتر، فاصله ای حدود 20000 برابر بزرگتر در شعاع یا نزدیک به 1013 کنترل می کند. بار بزرگتر از نظر حجم چه نیروهایی خورشید را برای حفظ این قدرت فعال می کند؟ پرتاب جرم تاجی (CME) و فرزندان آنها، نیروهایی هستند که در طول دوره‌های فعالیت خورشیدی بالا به خورشید خدمت می‌کنند. این جلد مروری جامع و یکپارچه از دانش و درک کنونی ما از پرتاب‌های جرم تاجی (CME) و فرزندان آنها، CME‌های بین سیاره‌ای (ICME) ارائه می‌کند. ). این نتیجه از یک سری کارگاه‌هایی است که بین سال‌های 2000 و 2004 برگزار شد. در مأموریت های SOHO، ULYSSES، VOYAGER، PIONEER، HELIOS، WIND، IMP، و ACE، ناظران زمینی و نظریه پردازان به طور مشترک روی تفسیر مشاهدات و توسعه مدل های جدید برای شروع، توسعه و انتشار بین سیاره ای CME کار کردند. به دانشمندان فعال در تحقیقات فیزیک فضایی وضعیتی به روز از درک فعلی CME و ICME و تأثیرات آنها در هلیوسفر ارائه می دهد و همچنین به دانشجویان کارشناسی ارشد پیشرفته با مطالب مقدماتی در این زمینه تحقیقاتی فعال خدمت می کند.

Coronal Mass Ejections

It is well known, that the Sun as central star of our solar system gravitationally controls the orbits of planets and minor bodies. Much less known is the domain of plasma fields and charged particles, however, in which the Sun with a radius of less than 0.7 Million km governs the heliosphere out to about 15 Billion km, a distance about 20 000 times larger in radius or nearly 1013 times bigger in volume. What forces activates the Sun to maintain this power? Coronal Mass Ejections (CMEs) and their descendants are the troops serving the Sun during high solar activity periods.This volume offers a comprehensive and integrated overview of our present knowledge and understanding of Coronal Mass Ejections (CMEs) and their descendants, Interplanetary CMEs (ICMEs). It results from a series of workshops held between 2000 and 2004. An international team of about sixty experimenters involved e.g. in the SOHO, ULYSSES, VOYAGER, PIONEER, HELIOS, WIND, IMP, and ACE missions, ground observers, and theoreticians worked jointly on interpreting the observations and developing new models for CME initiations, development, and interplanetary propagation.The book is intended to provide scientists active in space physics research a with an up-to-date status of the current understanding of CMEs and ICMEs and their effects in the heliosphere, and also to serve the advanced graduate student with introductory material on this active field of research.