دانلود کتاب Fabulous science

ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)

علم افسانه ای

زیست‌شناس بزرگ لوئی پاستور داده‌های «ناجور» را سرکوب کرد، زیرا از موردی که او می‌گفت پشتیبانی نمی‌کرد. جان اسنو، «اولین اپیدمیولوژیست» کاری انجام نمی داد که دیگران قبلاً انجام نداده بودند. گرگور مندل، «بنیانگذار ژنتیک» فرضی، هرگز اصول اساسی ژنتیک «مندلی» را درک نکرد. بخش های معروف بیمارستان تمیز جوزف لیستر در واقع کثیف بدنام بود. و نسبیت عام انیشتین تنها در سال 1919 “تأیید” شد زیرا یک دانشمند برجسته بریتانیایی فیگورهای او را پخته بود. اینها تنها بخشی از مکاشفه هایی است که در این کتاب بررسی شده است. Fabulous Science با تکیه بر تاریخچه کنونی دانش پژوهی علم نشان می دهد که بسیاری از بزرگترین قهرمانان علم ما در مورد داده های تجربی خود صادق نبودند و از دوستان خود در مکان های بالا برای کمک به پذیرش ایده های خود استفاده نکردند. همچنین نشان می‌دهد که انقلابیون تاریخ علم اغلب از این نوع نبوده‌اند. آنها ممکن است فوق‌العاده توانا بوده باشند، اما لقب «مرد قبل از زمان خود» معمولاً کمک‌های حیاتی معاصران آوازخوان آنها و شایستگی‌های درونی ایده‌هایی را که آنها برگردانده‌اند، پنهان می‌کند. این تحریفات سوابق تاریخی بیشتر از تمایل ما به بازخوانی زمان حال به گذشته ناشی می شود. اما در بسیاری از موارد، دانشمندان جاودانگی خود را مدیون ترکیبی از شرارت های حیرت انگیز و مهارت های خود به عنوان خودفروش هستند.

Fabulous science

The great biologist Louis Pasteur suppressed ‘awkward’ data because it didn’t support the case he was making. John Snow, the ‘first epidemiologist’ was doing nothing others had not done before. Gregor Mendel, the supposed ‘founder of genetics’ never grasped the fundamental principles of ‘Mendelian’ genetics. Joseph Lister’s famously clean hospital wards were actually notorious dirty. And Einstein’s general relativity was only ‘confirmed’ in 1919 because an eminent British scientistcooked his figures. These are just some of the revelations explored in this book. Drawing on current history of science scholarship, Fabulous Science shows that many of our greatest heroes of science were less than honest about their experimental data and not above using friends in high places to help get their ideas accepted. It also reveals that the alleged revolutionaries of the history of science were often nothing of the sort. Prodigiously able they may have been, but the epithet of the ‘man before his time’ usually obscures vital contributions made theirunsung contemporaries and the intrinsic merits of ideas they overturned. These distortions of the historical record mostly arise from our tendency to read the present back into the past. But in many cases, scientists owe their immortality to a combination of astonishing effrontery and their skills as self-promoters.