دانلود کتاب Open Source Development with CVS

ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)

توسعه متن باز با CVS

نیاز به یک استراتژی مدیریت کد منبع مدرن در جامعه منبع باز توزیع شده بسیار مهم است. مدل دیکتاتوری خیرخواهانه نگهبانان منبع باز تقریباً پایدار است، اما بسیار بهتر از حالت افراطی دیگر است: هرج و مرج توسعه کدهای دموکراتیک. بهترین سازش موجود، سیستم نسخه‌سازی همزمان (CVS) است که ادغام کدهای پیش‌بینی‌شده را معرفی می‌کند. به مدیریت کد منبع CVS به طور ایده‌آل برای توسعه منبع باز در سراسر جهان مناسب است، و جهان برای تک نگاری‌هایی آماده است که به مسائل مدیریتی می‌پردازد که Per Cederqvist در کتابچه راهنمای 164 صفحه‌ای خوب خود که با CVS tar-ball توزیع شده است به صراحت از آن اجتناب کرده است. نقش نگهدارنده/مدیر در ایجاد پروتکل های آزمایشی برای ادغام کدها چیست؟ برای پایدار ماندن ادغام ها، چه سطح عملکردی حداقلی از ارتباطات توسعه دهندگان لازم است؟ آیا انتشار بدون نگهدارنده امکان پذیر است؟ این سؤالات در توسعه منبع باز جدید کارل فوگل با CVS تا حد زیادی بی پاسخ می مانند. کتاب 300 صفحه‌ای فوگل شامل فصل‌هایی است که به طور متناوب بین مبانی CVS و مسائل رایج تعمیر و نگهداری کد وجود دارد. او شامل چند حکایت از افسانه‌های منبع باز و بسیاری از دستورالعمل‌های عامیانه غیراختصاصی در مورد توسعه نرم‌افزار تیمی است. فوگل زمانی که ما را درگیر فکر کردن در مورد آنچه باید و نباید تحت کنترل CVS باشد، در بهترین حالت خود است. او اشاره می‌کند که روابط پیچیده‌ای بین توسعه کد و وابستگی‌های آن به برنامه‌های کاربردی مرتبط نزدیک وجود دارد، مانند ابزارهای ساخت (gcc، autoconf) یا برنامه‌های شریک (مانند مشتری سرور یا سرور مشتری). بحث مختصر او در مورد استراتژی‌ها برای رضایت‌بخش بودن آن‌قدر کوتاه است. به طرز ناامیدکننده‌ای، این کتاب مملو از خودپسندی‌های پست مدرن است، مانند احترام زیاد او به نادانی تکنولوژیک. نظم و انضباط مورد نیاز نگهبانان خوب در اینجا وجود ندارد. نثر غیررسمی فوگل غالباً تلخ است، و اظهارات پرانتزی فراوان او حواس پرتی یا قلدرانه است (مطمئناً همینطور است). آدم تعجب می کند که سردبیرش کجا بود. در نهایت، استدلال های مدیریتی او به تأیید مدل دیکتاتوری خیرخواهانه خلاصه می شود – یک نتیجه گیری مطمئن، اما به نظر می رسد از قابلیت ادغام CVS برای تمام ارزشش استفاده نمی کند. او در پاسخ به این سوال که چگونه یک پروژه را اجرا کنیم، پاسخ می دهد: “خب، همه ما هنوز در حال تلاش برای کشف آن هستیم، در واقع. درست است، و او هنوز آنجا نیست، اما حداقل سوالاتش درست است.

Open Source Development with CVS

The need for a modern source-code management strategy in the distributed open-source community is paramount. The benevolent dictatorship model of open-source maintainers is only quasi-stable, but it is far better than the other extreme: the chaos of democratic code development.The best available compromise is the concurrent versioning system (CVS), which introduces proctored code merging into source code management. CVS is ideally suited for worldwide open-source development, and the world is ready for monographs that address the management issues that Per Cederqvist explicitly avoided in his fine 164-page postscript manual distributed with the CVS tar-ball. What is the role of a maintainer/manager in establishing test protocols for code merges? What minimal functional level of developer communications is necessary for merges to remain stable? Is a maintainer-less release possible?These questions go largely unanswered in Karl Fogel’s new Open Source Development with CVS. Fogel’s 300-page book consists of chapters alternating between CVS basics and common code maintenance issues. He includes a few anecdotes from open-source lore and lots of nonspecific commonsense guidelines on team software development.Fogel is at his best when he is engaging us in thinking about what should and should not be under CVS control. He points out that complex relationships exist between developing code and its dependencies on intimately related applications, such as build tools themselves (gcc, autoconf) or partner applications (e.g., the server’s client or the client’s server). His brief discussion of strategies is too short to be satisfying.Frustratingly, this book is chock-full of postmodern self-indulgences, such as his boasting reverence for technological ignorance. The discipline needed by good maintainers is missing here; Fogel’s informal prose is often grating, and his copious parenthetical remarks are distracting or bullying (they sure are); one wonders where his editor was. Ultimately, his management arguments boil down to an endorsement for the benevolent dictatorship model – a safe conclusion, but one that seems not to use CVS’s merging capability for all it’s worth. To the question of how to run a project, he responds, “Well, we’re all still trying to figure that out, actually. True, and he isn’t there yet, but at least he has the questions right.