دانلود کتاب Platelet-Activating Factor

ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)

فاکتور فعال کننده پلاکت

فاکتور فعال کننده پلاکت (PAF) یک واسطه فسفولیپیدی با طیف بسیار گسترده ای از فعالیت های بیولوژیکی بالقوه است. اگرچه مطالعات اولیه بر نقش احتمالی آن در واکنش‌های آلرژیک حاد با واسطه IgE یا به‌عنوان یک عامل ضد فشار خون طبیعی متمرکز شده‌اند، آشکار شده است که تولید و اثرات آن فراتر از این عرصه‌ها، از التهاب تا زایمان و رشد تا اعمال در سیستم عصبی گسترش می‌یابد. سیستم. در واقع یک خانواده از فسفولیپیدهای مرتبط با قدرت متفاوت، یا مولکول‌هایی با فعالیت مشابه، ممکن است با روش‌های آنزیمی یا غیر آنزیمی تولید شوند. مانند تمام واسطه‌های قوی، مکانیسم‌های کنترلی به همان اندازه قوی وجود دارد که شامل حساسیت زدایی سریع گیرنده و آنزیم‌های غیرفعال‌کننده خاص است. PAF با یک گیرنده غشایی متصل به پروتئین G هتروتریمری هفت گذر غشایی واکنش می دهد که اخیراً یک موش حذفی برای آن ساخته شده است. تعداد زیادی از آنتاگونیست های گیرنده سنتز شده اند و بسیاری از آنها در شرایط آزمایشگاهی، در مدل های حیوانی و در انواع آزمایشات بالینی مورد بررسی قرار می گیرند. علاوه بر این، پیچیدگی داستان PAF با مشاهده اینکه در اکثر سلول‌هایی که آن را سنتز می‌کنند، بیشتر می‌شود، بیشتر PAF در داخل سلول باقی می‌ماند، که منجر به این گمانه‌زنی می‌شود که نقش درون سلولی، شاید حتی روی یک گیرنده درون سلولی، ایفا می‌کند. علاوه بر نقش آن به عنوان مولکول ارتباطی خارج سلولی.

Platelet-Activating Factor

Platelet-activating factor (PAF) is a phospholipid mediator with a very broad spectrum of potential biologic activities. Although early studies focused on its likely role in acute, IgE-mediated allergic reactions or as a naturally occurring antihypertensive agent, it has become apparent that its production and effects extend way beyond these arenas, from inflammation to parturition and development to actions in the nervous system. In actuality a family of related phospholipids with varying potency, or molecules with similar activity, may be produced by enzymatic or nonenzymatic means. As with all potent mediators there exist equally potent control mechanisms which include here rapid receptor desensitization and specific inactivating enzymes. PAF reacts with a seven transmembrane, heterotrimeric G protein-linked membrane receptor for which a knockout mouse has recently been created. A huge number of receptor antagonists have been synthesized and many are being explored in vitro, in animal models and in a variety of clinical trials. In addition, the complexity of the PAF story is increased by the observation that in the majority of cells that synthesize it, most of the PAF remains within the cell, leading to speculation that it plays an intracellular role, perhaps even on an intracellular receptor, in addition to its role as extracellular communication molecule.