دانلود کتاب Reconstructing the Cognitive World: The Next Step

ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)

بازسازی جهان شناختی: گام بعدی

مایکل ویلر در بازسازی جهان شناختی استدلال می کند که ما باید از مبانی فلسفی دکارتی عام بسیاری از تحقیقات علوم شناختی معاصر دور شویم و در عوض رویکرد هایدگری را پیشنهاد می کنیم. ویلر با تفسیری از دکارت شروع می کند. او روانشناسی دکارتی را چارچوبی مفهومی از اصول تبیینی تعریف می کند و نشان می دهد که چگونه هر یک از این اصول بخشی از مفروضات عمیق علم شناختی ارتدکس (اعم از کلاسیک و پیوندگرا) هستند. ویلر سپس به توضیح رادیکال غیر دکارتی هایدگر از شناخت روزمره می پردازد، که به عقیده او می توان از آن برای بیان مبانی فلسفی یک علم شناختی اصیل غیر دکارتی استفاده کرد. ویلر با دریافت این که نقد هایدگر از تفکر دکارتی ناقص است، حتی زمانی که توسط نقد تأثیرگذار هوبرت دریفوس از هوش مصنوعی ارتدکس پشتیبانی می شود، رویکرد هایدگری جدیدی را پیشنهاد می کند. او به تحقیقات اخیر در علوم شناختی «تجسم-تجسم یافته» اشاره می کند و یک چارچوب هایدگری را برای شناسایی، تقویت و روشن کردن مبانی فلسفی زیربنایی این اثر جدید پیشنهاد می کند. او بیشتر تحقیقات خود را بر روی کار اخیر در زمینه رباتیک مبتنی بر هوش مصنوعی متمرکز می کند و در میان موضوعات دیگر، در مورد ماهیت و وضعیت تبیین بازنمایی، و اینکه آیا (و تا چه اندازه) شناخت، محاسبات است تا یک پدیده غیر محاسباتی، بحث می کند. زبان نظریه سیستم های دینامیکی استدلال ویلر از فلسفه تحلیلی، فلسفه قاره‌ای و کار تجربی برای «بازسازی» مبانی فلسفی علم شناختی در زمان تغییر بنیادی از رویکرد دکارتی عام استوار است. تحلیل او نشان می‌دهد که فلسفه قاره‌ای هایدگری و علم شناختی طبیعت‌گرایانه نیازی به انحراف یکدیگر ندارند و بیشتر نشان می‌دهد که چارچوب هایدگری می‌تواند به عنوان «چسب مفهومی» برای کار جدید در علوم شناختی عمل کند.

Reconstructing the Cognitive World: The Next Step

In Reconstructing the Cognitive World , Michael Wheeler argues that we should turn away from the generically Cartesian philosophical foundations of much contemporary cognitive science research and proposes instead a Heideggerian approach. Wheeler begins with an interpretation of Descartes. He defines Cartesian psychology as a conceptual framework of explanatory principles and shows how each of these principles is part of the deep assumptions of orthodox cognitive science (both classical and connectionist). Wheeler then turns to Heidegger’s radically non-Cartesian account of everyday cognition, which, he argues, can be used to articulate the philosophical foundations of a genuinely non-Cartesian cognitive science. Finding that Heidegger’s critique of Cartesian thinking falls short, even when supported by Hubert Dreyfus’s influential critique of orthodox artificial intelligence, Wheeler suggests a new Heideggerian approach. He points to recent research in “embodied-embedded” cognitive science and proposes a Heideggerian framework to identify, amplify, and clarify the underlying philosophical foundations of this new work. He focuses much of his investigation on recent work in artificial intelligence-oriented robotics, discussing, among other topics, the nature and status of representational explanation, and whether (and to what extent) cognition is computation rather than a noncomputational phenomenon best described in the language of dynamical systems theory. Wheeler’s argument draws on analytic philosophy, continental philosophy, and empirical work to “reconstruct” the philosophical foundations of cognitive science in a time of a fundamental shift away from a generically Cartesian approach. His analysis demonstrates that Heideggerian continental philosophy and naturalistic cognitive science need not be mutually exclusive and shows further that a Heideggerian framework can act as the “conceptual glue” for new work in cognitive science.