دانلود کتاب Richard Rorty
49,000 تومان
ریچارد رورتی
| موضوع اصلی | فلسفه |
|---|---|
| نوع کالا | کتاب الکترونیکی |
| ناشر | Cambridge University Press |
| تعداد صفحه | 223 |
| حجم فایل | 1 مگابایت |
| کد کتاب | 9780511063251,9780521800587,9780521804899,0521800587,0521804892 |
| نویسنده | Charles Guignon, David R. Hiley |
|---|---|
| زبان | انگلیسی |
| فرمت | |
| سال انتشار | 2003 |
جدول کد تخفیف
| تعداد کتاب | درصد تخفیف | قیمت کتاب |
| 1 | بدون تخفیف | 25,000 تومان |
| 2 | 20 درصد | 20,000 تومان |
| 3 الی 5 | 25 درصد | 18,750 تومان |
| 6 الی 10 | 30 درصد | 17,500 تومان |
| 11 الی 20 | 35 درصد | 16,250 تومان |
| 21 الی 30 | 40 درصد | 15,000 تومان |
| 31 الی 40 | 45 درصد | 13,750 تومان |
| 41 الی 50 | 50 درصد | 12,500 تومان |
| 51 الی 70 | 55 درصد | 11,250 تومان |
| 71 الی 100 | 60 درصد | 10,000 تومان |
| 101 الی 150 | 65 درصد | 8,750 تومان |
| 151 الی 200 | 70 درصد | 7,500 تومان |
| 201 الی 300 | 75 درصد | 6,250 تومان |
| 301 الی 500 | 80 درصد | 5,000 تومان |
| 501 الی 1000 | 85 درصد | 3,750 تومان |
| 1001 الی 10000 | 90 درصد | 2,500 تومان |
ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)
ریچارد رورتی
این مجموعه از مقالات انتقادی اختصاص داده شده به رورتی، انتخاب خوبی است. این گروه متنوع از مقاله نویسان شامل (حداقل) دو دوست شخصی رورتی است: ریچارد جی. برنشتاین و چارلز تیلور.
در حدود 40 صفحه، مقاله مقدماتی گیگنون و هیلی در مورد رورتی مقاله ای عالی در مورد پیشرفت رورتی است، از جمله منابعی که رورتی برای نقد سنت تحلیلی از آن استفاده می کند، سپس اندیشه اجتماعی/سیاسی خود را توصیف می کند، در نهایت به توضیح اینکه چه کسی و چرا رورتی را نقد کرده است (نمای کلی خوب) ). این یک مقاله مقدماتی عالی و گسترده برای دانشجویان کارشناسی یا خوانندگان عمومی است. من این مقاله را به شدت توصیه می کنم.
3 مقاله بعدی بیشتر بر توسعه رورتی خارج از سنت تحلیلی متمرکز است. آنها به نقد رورتی از معرفت شناسی، ادعاهای حقیقت و ضد واقع گرایی علمی نگاه می کنند. آنها روی رفتار رورتی با دونالد دیویدسون و توماس کوهن تمرکز می کنند. مقاله گاتینگ (مقاله دوم) خلاصه ای زیبا از رورتی است اما انتقادی نسبتاً زائد است زیرا گاتینگ برای افزودن ماده استدلالی به ارزیابی انتقادی چارلز تیلور استناد می کند، با این حال، از آنجایی که تیلور در واقع مقاله نهایی را در مورد رورتی می نویسد (به هر حال در یک گاهشماری عجیب قرار داده شده است) ما در نهایت به انتقاد تیلور کمک مضاعفی می کنیم. این اشتباه گاتینگ است زیرا او می توانست از میان فهرست عظیمی از منتقدان رورتی (مثلاً برنارد ویلیامز) را انتخاب کند.
بقیه کتاب، درباره اندیشه اجتماعی/سیاسی رورتی، افزوده خوبی برای بحث های قبلی بین رورتی و این منتقدان (به ویژه برنشتاین و تیلور) است.
شاید به طور کلی خلاصه شود، رورتی به دلایل زیر مورد حمله قرار می گیرد:
1 – رورتی به این دلیل مورد حمله قرار میگیرد که فکر میکند یک جامعه زبانی میتواند به سادگی زبان خود را بدون تغییر متناظر در شیوههای خود تغییر دهد و در عین حال همچنان منسجم باشد (مقاله وارنک میگوید که زبان و تمرین یک جامعه ثبات بیشتری نسبت به آنچه رورتی تصدیق میکند میدهد).
2 – رورتی به دلیل عدم ارائه “مه آلودترین ایده” در مورد چگونگی تحقق ایده های خود در یک جامعه واقعی مورد حمله قرار می گیرد (مقاله برنشتاین این را می گوید، اما اضافه می کند که جان دیویی نیز از همین مصیبت رنج می برد).
3 – رورتی به دلیل تلاش برای سازگار ساختن ضدبنیادگرایی خود با ممنوعیت های خود در مورد بی رحمی مورد حمله قرار می گیرد (الشتاین این استدلال را مطرح می کند و همچنین به تفسیر رورتی از فروید که جالب توجه است) حمله می کند.
4 – رورتی به دلیل داشتن تفسیر بدی از تجربه مورد حمله قرار می گیرد، که به گفته چارلز تیلور باید نوعی پدیدارشناسی شبه هایدگری باشد (تیلور از تفسیر هوبرت دریفوس از هایدگر اقتباس می کند) که در آن ما دانش پس زمینه ضمنی ماهوی داریم که به ما امکان می دهد «با آن کنار بیایم. با دنیای واقعی که ما واقعاً به تدریج بهتر آن را درک می کنیم (یک «واقع گرایی معین» تیلور اعتراف می کند).
در نهایت، یک کتابشناسی خوب (انتخابی) از کار رورتی و کار ثانویه روی رورتی در پایان این کتاب، منبعی عالی برای جرقه تحقیق برای دانشجویان، مربیان، و خوانندگان عمومی کنجکاو است.
This collection of critical essays dedicated to Rorty is a fine selection. This diverse group of essayists includes (at least) two personal friends of Rorty: Richard J. Bernstein & Charles Taylor
At approx. 40 pages, Guignon & Hiley’s introductory essay to Rorty is an excellent essay on Rorty’s development including the sources Rorty draws on to critique the analytic tradition, next it describes his social/political thought, lastly it summerizes who and why has criticized Rorty (good overview). This is an excellent and broad introductory essay for undergrads or general readers. I recommend this essay highly.
The next 3 essays are more focused on of Rorty’s development out of the analytic tradition; they look at Rorty’s critique of epistemology, truth claims, and scientific antirealism. They focus on Rorty’s treatment of Donald Davidson and Thomas Kuhn. Gutting’s essay (2nd essay) is a nice summary of Rorty but rather superfluous criticism because Gutting invokes Charles Taylor’s critical appraisal to add the argumentative substance, however, since Taylor actually writes the final essay on Rorty (placed in a weird chronology by the way) we end up with a double helping of Taylor’s criticism. This is Gutting’s mistake because he could have chosen from a huge list of Rorty’s critics (e.g. Bernard Williams).
The rest of the book, about Rorty’s social/political thought, is a good addition to previous debates between Rorty and these critics (especially Bernstein & Taylor).
Maybe too broadly summarized, Rorty is attacked for these reasons:
1 – Rorty is attacked for thinking a linguistic community can just simply change their language without a corresponding change in their practices and yet still cohere (Warnke’s essay say a community’s language and practice give greater stability than Rorty acknowledges).
2 – Rorty is attacked for not giving the “foggiest idea” on how to realize his own ideas in an actual community (Bernstein’s essay says this but adds that John Dewey suffered the same plight).
3 – Rorty is attacked for trying to make his antifoundationalism compatible with his prohibitions on cruelity (Elshtain makes this argument, and also attacks Rorty’s interpretation of Freud, which is interesting).
4 – Rorty is attacked for having a bad interpretation of experience, which, Charles Taylor argues should be a kind of quasi-Heideggerian phenomenology (Taylor is drawing from Hubert Dreyfus’s interpretation of Heidegger) where we have substantive implicit background knowledge that lets us “cope” with a real world that we really do progressively come to better understand (a “certain realism” Taylor admits).
Lastly, a good (selective) bibliography of Rorty’s work and secondary work on Rorty at this book’s end make for an excellent source to spark research for undergrads, educators, and inquisitive general readers.

نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.