دانلود کتاب Michael Faraday: Physics and faith

ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)

مایکل فارادی: فیزیک و ایمان

مایکل فارادی (1791-1867)، پسر آهنگر، تحصیلات خود را «کمی بیشتر از اصول اولیه خواندن، نوشتن، و حساب در یک مدرسه روزانه معمولی» توصیف کرد. با این حال، از چنین اصول اولیه، او به یکی از پرکارترین و گسترده ترین دانشمندان تجربی تبدیل شد که تاکنون زندگی کرده است. او به عنوان شاگرد صحافی با اشتهای پرخاشگر برای یادگیری، هر کتابی را که به دستش می رسید می خواند. در سال 1812 او در یک سری سخنرانی های شیمی توسط سر همفری دیوی در موسسه سلطنتی معتبر لندن شرکت کرد. یادداشت‌های فراوان و دقیقی برمی‌داشت و به امید یافتن شغلی علمی، آنها را می‌بندد و نزد استاد می‌فرستد. دیوی به اندازه کافی تحت تأثیر قرار گرفت که این جوان 21 ساله را به عنوان دستیار آزمایشگاه استخدام کرد. فارادی در اولین دهه فعالیت خود در این موسسه، بنزن، ایزوبوتیلن و دو کلرید کربن را کشف کرد. اما علیرغم این دستاوردها و دیگر دستاوردها در شیمی، او عمدتاً به خاطر کارش در فیزیک به یاد می‌آید. در سال 1831 او ثابت کرد که مغناطیس می تواند جریان الکتریکی ایجاد کند و بدین وسیله میدان الکترومغناطیس را ایجاد کند و منجر به اختراع دینام شود. فارادی علاوه بر فعالیت‌های علمی خارق‌العاده‌اش، یکی از رهبران کلیسای خود بود که ایمان و تمایل او به خدمت، او را در طول زندگی حرفه‌ای‌اش هدایت کرد. او که یک سخنران عمومی جذاب بود، سخنرانی‌های مردمی در مورد موضوعات علمی ارائه کرد و به یافتن سنت آموزش علمی برای کودکان و افراد غیر عادی کمک کرد که تا امروز ادامه دارد. پرتره‌های آکسفورد در علم مجموعه‌ای از بیوگرافی‌های علمی در حال انجام برای بزرگسالان جوان است. هر بیوگرافی که توسط دانشمندان و نویسندگان برتر نوشته شده است، شخصیت موضوع خود و همچنین فرآیند فکری را که منجر به اکتشافات او می شود، بررسی می کند. این بیوگرافی‌های مصور اطلاعات فنی قابل دسترس را با داستان‌های شخصی قانع‌کننده ترکیب می‌کنند تا دانشمندانی را به تصویر بکشند که کارشان درک ما از جهان طبیعی را شکل داده است.

Michael Faraday: Physics and faith

Michael Faraday (1791-1867), the son of a blacksmith, described his education as “little more than the rudiments of reading, writing, and arithmetic at a common day-school.” Yet from such basics, he became one of the most prolific and wide-ranging experimental scientists who ever lived. As a bookbinder’s apprentice with a voracious appetite for learning, he read every book he got his hands on. In 1812 he attended a series of chemistry lectures by Sir Humphry Davy at London’s prestigious Royal Institution. He took copious and careful notes, and, in the hopes of landing a scientific job, bound them and sent them to the lecturer. Davy was impressed enough to hire the 21-year-old as a laboratory assistant. In his first decade at the Institution, Faraday discovered benzene, isobutylene, and two chlorides of carbon. But despite these and other accomplishments in chemistry, he is chiefly remembered for his work in physics. In 1831 he proved that magnetism could generate an electric current, thereby establishing the field of electromagnetism and leading to the invention of the dynamo. In addition to his extraordinary scientific activities, Faraday was a leader in his church, whose faith and wish to serve guided him throughout his career. An engaging public speaker, he gave popular lectures on scientific subjects, and helped found a tradition of scientific education for children and laypeople that continues to this day. Oxford Portraits in Science is an ongoing series of scientific biographies for young adults. Written by top scholars and writers, each biography examines the personality of its subject as well as the thought process leading to his or her discoveries. These illustrated biographies combine accessible technical information with compelling personal stories to portray the scientists whose work has shaped our understanding of the natural world.