دانلود کتاب Jacques Derrida

ترجمه فارسی توضیحات (ترجمه ماشینی)

ژاک دریدا

در این مقدمه سرگرم‌کننده و تحریک‌آمیز، رویل توضیحات شفافی درباره ایده‌های کلیدی مختلف از جمله ساختارشکنی، تصمیم‌ناپذیری، تکرارپذیری، تفاوت، آپوریا، داروسازی، مکمل، روشنگری جدید و دموکراسی آینده ارائه می‌کند. او همچنین به طیفی از ایده‌های کلیدی کمتر بدیهی دریدا، مانند زلزله، حیوانات و حیوانات، ارواح، هیولا، شعر، مواد مخدر، هدایا، اسرار، جنگ و سوگواری توجه می‌کند. دریدا به عنوان یک متفکر خارق العاده مبتکر و همچنین نویسنده ای فوق العاده تخیلی و اغلب بسیار خنده دار دیده می شود. مقدمه های انتقادی دیگر تمایل دارند تا ماهیت خاص فلسفی و تبارشناسی کار او را برجسته کنند. کتاب رویل به شیوه ای جدید و متفاوت پیش می رود، به ویژه با تمرکز بر جایگاه مهم اما عجیب ادبیات در نوشته های دریدا. بنابراین، او بر اساس ارجاع دقیق به متون دریدا، قدردانی و فهمی ارائه می‌کند که با خوانش‌های دقیق نویسندگانی چون شکسپیر، کولریج، پی.بی. شلی، پو، امیلی برونته، فرانتس کافکا و الیزابت بوون. با انجام این کار، او دیدگاه ثابت دریدا را بررسی می‌کند که ساختارشکنی «موافقت با ادبیات» است. او بر شیوه‌هایی تأکید می‌کند که از نظر دریدا، «ادبیات» به‌طور ناگسستنی با دیگر دغدغه‌ها، مانند فلسفه و روانکاوی، سیاست و اخلاق، مسئولیت و عدالت، قانون و دموکراسی پیوند خورده است.

Jacques Derrida

In this entertaining and provocative introduction, Royle offers lucid explanations of various key ideas, including deconstruction, undecidability, iterability, differance, aporia, the pharmakon, the supplement, a new enlightenment, and the democracy to come. He also gives attention, however, to a range of less obvious key ideas of Derrida, such as earthquakes, animals and animality, ghosts, monstrosity, the poematic, drugs, gifts, secrets, war, and mourning. Derrida is seen as an extraordinarily inventive thinker, as well as a brilliantly imaginative and often very funny writer. Other critical introductions tend to highlight the specifically philosophical nature and genealogy of his work. Royle’s book proceeds in a new and different way, in particular by focusing on the crucial but strange place of literature in Derrida’s writings. He thus provides an appreciation and understanding based on detailed reference to Derrida’s texts, interwoven with close readings of such writers as Shakespeare, Coleridge, P.B. Shelley, Poe, Emily Bronte, Franz Kafka and Elizabeth Bowen. In doing so, he explores Derrida’s consistent view that deconstruction is “a coming-to-terms with literature”. He emphasizes the ways in which “literature”, for Derrida, is indissociably bound up with other concerns, such as philosophy and psychoanalysis, politics and ethics, responsibility and justice, law and democracy.